Hoofdstuk 38

En excuus is nodig.

Bij deze, duizenden malen EXCUUS!

Ik heb u verwaarloosd, en niet zo'n beetje ook.
Hopelijk kan ik het goed maken door vanaf nu geregeld een mooi verslag te schrijven.
Dagelijks ga ik niet zeggen, want hé, ik wil ook nog wel eens een dagje helemaal niks!

Is er een reden dat ik niet geschreven heb? Nee, eigenlijk niet echt. Buiten dat we helemaal ondergedompeld zijn. Het woord "onder" zegt genoeg, haha, maar hoe ondergedompeld? Ondergedompeld in Andalusië, ondergedompeld in Spanje, ondergedompeld in Vélez-Rubio en dit weekend ook ondergedompeld in Fuente Grande.

Al eerder heb ik Fuente Grande genoemd. Wij wonen in Fuente Grande, een boerendorpje in een geweldig mooie omgeving aan de voet van de Sierra de María, een beschermd natuurgebied waar de vale gier en de monniksgier nestelen. We zien ze ook regelmatig boven ons huis vliegen. Het is dan ook niet geoorloofd om bij ons in de tuin in bikini of zwembroek plat op het ligbed te liggen; ze kunnen wel eens denken dat je een lekker hapje bent... hahahaha, grapje natuurlijk.

Het zijn aaseters en denken er niet eens over na om dicht in de buurt te komen, maar hun vluchten, het zweven hoog in de lucht, is prachtig om te zien. Wanneer ze een dood dier spotten, vliegen ze met wel honderd boven het aas. Helaas moeten ze wel bijgevoerd worden, omdat de boeren dode dieren moeten ruimen en er tegenwoordig te weinig aas overblijft.

Ook leven hier dassen, vossen, wilde zwijnen, konijnen en prachtige vogels, maar ook gekko's, hagedissen, slangen en heel bijzondere insecten.

Goed, terug naar Fuente Grande, een mooi boerendorp met, voor zover we nu weten, veertig huizen, verspreid over een natuurlijke omgeving aan de voet van de Sierra de María, bergen van meer dan 2.000 meter hoog, wat een keur aan wandel- en mountainbikepaden biedt.

We worden regelmatig begroet door de herder die samen met z'n honden en z'n kudde schapen langs ons huis komt. Het is geweldig om deel uit te maken van een stukje Andalusië, tussen hele lieve mensen die je het gevoel geven dat je welkom bent en dat je erbij hoort.

Onze buurvrouw Lola, Loli noemen ze haar hier, nodigde ons al snel uit bij haar thuis. Zij en haar man zijn van onze leeftijd; die klik is er al. Zij wonen eigenlijk in de buurt van Granada, maar om het weekend verblijven ze in het "oude" huis van haar ouders, die inmiddels behoorlijk op leeftijd zijn en in Vélez-Rubio wonen, dichter bij de dagelijkse voorzieningen. Loli komt dus geregeld naar Fuente Grande om zorg te dragen voor het huis en de grond. Zij heeft twintig hectare aan amandelbomen, maar verbouwt ook nog wat druiven. Ze komt dan ook geregeld zelfgemaakte rode wijn brengen. Heerlijk! Een wel wat jonge, maar frisse tafelwijn. En is hij op, dan krijgen we gewoon een nieuwe. Op het etiket staat: "Voor familie en vrienden."

Heb je in de winter hout nodig voor de haard? Ben je gek, dat ga je niet kopen. Wij hebben een schuur vol. Je krijgt de sleutel wel, dan kun je het pakken wanneer je het nodig hebt. En wanneer je iets nodig hebt of iets wilt weten, dan kun je ons altijd contacten.

Zo kwam het dat ons land getrokken moest worden en wij via Loli bij Jaimi terechtkwamen. Jaimi kwam ons land trekken... "la próxima semana." Vier weken later was het eindelijk zover. Na een aantal maanden hebben wij al vrij snel geleerd, en ons er ook bij neergelegd, dat Spanjaarden niet echt veel waarde hechten aan tijdsaanduidingen. We wachten rustig af en genieten ook wel een beetje van de relaxte manier waarop zij met het leven omgaan.

In ieder geval hebben we het met Loli enorm getroffen. Zij was het ook die ons erop attendeerde (we hadden het wel al iets eerder gehoord) dat er afgelopen weekend een feest zou zijn in Fuente Grande.

Oh, wat leuk!

Een echt boerendorpsfeest. Niets was minder waar. Ik moet nu ook wel bekendmaken dat er niet alleen boeren in dit dorpje wonen, maar ook succesvolle ondernemers uit Vélez-Rubio, die de meest moderne bars bezitten.

Je kunt je voorstellen dat het dorpsfeest er iets anders uitzag. Wel gewoon buiten, met lange tafels en plastic stoelen, een geïmproviseerde bar, barbecue en een podium, overdekt met doeken tegen de zon.

Zo'n feest op dit tijdstip van het jaar, met 's middags temperaturen tussen de 35 en 40 graden, begint pas rond tien uur 's avonds. Hier is er echt nog een siësta. Tussen twee uur en vijf uur 's middags is alles dicht, behalve de restaurants, want daar ga je warm eten tussen twee en vijf uur. En wanneer de restaurants 's avonds om negen uur weer opengaan, dan ga je voor een drankje en wat tapas.

Maar goed, even terug naar het feest.

Om 22.00 uur was er een leuk, goed bandje, bier, tapas en dansen natuurlijk. Veel bekenden uit Vélez-Rubio en elke leeftijd, van heel jong tot heel oud, was vertegenwoordigd.

Om 00.30 uur komt er steeds meer jeugd en wordt het echt druk. Denk aan uiteindelijk zo'n vijfhonderd mensen. Een dorp waar veertig huizen staan!

Om 01.00 uur staat er een dj op het podium en de jeugd (wij ook, met vrienden) viert een feestje. Om half zeven 's morgens verlaten de laatste feestvierders het feestterrein. Wij liggen dan al een uur of drie heerlijk te slapen. Ik kan me zo indenken dat jullie nu denken: hoe weet je dat dan van half zeven? We hebben zo onze bronnen, die je niet altijd moet prijsgeven.

De volgende dag herhaalde het verhaal zich, hoewel het bandje was ingewisseld voor flamencozang. Voor ons is dat echt wel wennen en ik weet ook niet of we hier ooit aan gewend gaan raken. Of kan het ook zo zijn dat ze niet zo heel goed zijn? In ieder geval was het voor ons even doorzetten, maar het samenzijn met vrienden, bier en tapas maakt een hoop goed.

Het feest, zoals in Spanje gebruikelijk is omdat er nog heel veel gelovigen wonen, wordt op zondagmiddag na 19.00 uur, in verband met de warmte, afgesloten in het kleine, schattige kerkje (dat wij vanuit ons huis in de verte kunnen zien) met een mis en een processie. Daar zijn ze echt "gek" op hier.

Dit weekend zijn we echt ondergedompeld in Fuente Grande. Het is zowel ongemakkelijk als geweldig dat we helemaal "opgeslokt" worden door het Andalusische leven.

Tot slot, om u een beetje gerust te stellen en zodat u niet denkt dat we waanzinnig zijn geworden en totaal geen besef hebben dat er ook nog iets gedaan moet worden om dit alles te bekostigen.

Maak u geen zorgen. Naast al dat gefeest, dat ook nog wel even doorgaat, hebben we aankomende week, vanaf woensdag, weer een muziekfeest van vijf dagen (en nachten) in Vélez-Rubio. Daarnaast zijn we druk bezig met de vergunningen van de camping, waarvan we verwachten in oktober toestemming van de gemeente te krijgen. Hierover later meer.

In afwachting van deze vergunningen moet er natuurlijk ook een inkomen zijn, toch?

We hebben al onze energie, nou ja, bijna al onze energie, gestoken in het realiseren van een mooi appartement waarin u het echte Spanje voelt, met alle moderne gemakken binnen handbereik. Dit alles op ons terrein, maar met een eigen parkeerplaats en ingang. Hier kunt u helemaal tot rust komen en genieten van het fantastische landschap waarin u zich in bevindt.

Ook kunt u ons bezoeken met uw caravan of camper. 

Daarnaast hebben we arrangementen gecreëerd waarin we u meenemen naar het Andalusië van nu. Een beleving van het echte Spaanse leven, eten en omgeving zoals U het graag zou willen ervaren, zonder massatoerisme.

Zie het tabje VIP en vraag ons naar de mogelijkheden.