Hoofdstuk 39

Drie seizoenen!?

Ja, ik denk drie seizoenen. U gelooft het misschien niet, maar Spanje kent ook seizoenen. Een korte winter, een kort voorjaar en een hele lange zomer.

Heerlijk, die lange zomer, tenzij je niet van zon en warm weer houdt. Hier kijk je in de zomer niet naar een weerapp. Iedere dag schijnt de zon. Iemand zei eens: "Weet je wel wat de zon met je doet?" Inmiddels denken we dat wel te weten. Het is zo fijn wanneer je opstaat met een opgaande zon. Je humeur is tien keer beter dan wanneer je naar buiten kijkt en het zwaar bewolkt is en de regen langs je raam stroomt.

Of je denkt lekker te kunnen barbecueën met vrienden. Nou, daar sta je dan buiten onder een parasol om een beetje droog te blijven. De regen komt met bakken uit de lucht en vanaf de parasol drupt het in je nek, terwijl je vrienden droog binnen zitten, lol hebben en lachen, maar het toch ook koud hebben omdat er een verrot koude wind staat. Iedereen gaat vroeg naar huis.

En dat was dan je leuk geplande barbecue, waar je jezelf al op een mooie zomerse dag samen met je vrienden zag: cocktail of biertje in de hand, heerlijke saté, salade en watermeloen, lachen, flirten in je mooie nieuwe zomerse outfit. Je vriendin of vrouw in d'r mooie sexy zomerjurkje. Tot laat in de avond natafelen en borrelen en dan de nacht afsluiten met heerlijke seks, natuurlijk wel met je vriendin of vrouw. Ervan uitgaande dat het een man is die zo stoer is om in de regen te gaan barbecueën.

Plop! Weg droom, het zeikregent, dagen en weken achter elkaar. En wat het ergste is na zo'n verregende zomer: dan begint de herfst. Nog meer regen en wind, met hier en daar een dag met een klein waterig zonnetje. Afgelopen winter lag er bijna een maand lang een dikke laag sneeuw. Voor diegenen die van kou en sneeuw houden: geweldig. Maar ik geef mijn voorkeur aan warm weer en de zon, vandaar ook een van de beweegredenen om naar Spanje te verhuizen. Wanneer we sneeuw willen, en hier zijn bergen dus je kan ook skiën, rijden we twee uur richting Granada. In Nederland kun je net aan sleeën of een beetje langlaufen. Schaatsen moet vanwege de veiligheid op een ondergelopen grasveld; op de sloot zoals wij vroeger deden, dat is alleen nog voor de echte waaghalzen.

Maar alle gekheid op een stokje, want ik beschrijf Nederland nu wel als erg slecht, het weer dan. Natuurlijk hebben wij ook een fantastisch leven gehad in Nederland.

En waarom ik dit stuk schrijf? De vier seizoenen in Nederland hebben alle vier wel iets.

De winter: bij kou en storm lekker bij een open haard koffie of een borrel drinken nadat je met een vriendin gewinkeld hebt. Je komt verkleumd binnen in een dikke winterjas. Jas, handschoenen en je wollen muts af- en uitdoen en dan langzaam warm worden met een Irish coffee tussen je vingers geklemd.

Ik persoonlijk geef de voorkeur aan de lente. Ik kan niet wachten op de eerste krokussen, tulpen en nog meer van die bollen. Het eerste lentezonnetje, de terrasjes die weer vollopen, iedereen komt weer naar buiten. Heerlijk! En die mooie lichtgroene blaadjes aan de struiken en bomen. Korte mouwen; in de winter kun je je bijna niet meer voorstellen hoe dat is. Lammetjes en jonge eendjes, de vogels zingen weer volop. Je hebt het gevoel dat je het leven viert, of het leven viert het leven.

En dan de zomer. De zomer in Nederland kan twee kanten opgaan. Of je wordt aangenaam verrast en het is een mooie, lange, warme zomer waarvan je denkt dat die nooit meer voorbijgaat. Lekkere lange stranddagen met vrienden, kamperen, varen met je pas gekochte boot of op fietsvakantie. Hoezo naar het buitenland op vakantie?

Maar het kan ook anders, helaas. Ik zal er niet te lang over zeuren en zal het in één zin duidelijk maken:

Regen, regen, regen, regen, regen, regen, regen, regen, regen, enzovoort, met af en toe een waterig zonnetje. Volgend jaar toch maar naar Spanje.

De Spanjaarden vinden ons maar gek. Hoezo kom je in de warmste periode, met temperaturen van 35 graden en meer, naar Spanje? Veel te warm toch! Er is niet voor niets siësta, waarin ze het liefst binnen blijven onder de airco. Pas na 19.00 uur proberen ze weer of het dragelijk is om naar buiten te gaan. Ook de kinderen spelen 's middags binnen; de speeltuinen zijn leeg. Maar ga je om een uur of tien in de avond kijken, dan bruist het van het leven, en dat duurt tot lang na middernacht.

Om 18.00 uur eten is veel te vroeg en te warm. Zij hebben (en wij nu ook) rond een uur of drie in de middag warm gegeten en daarna even een dutje gedaan. Dan om een uur of vijf weer terug naar het werk tot acht of negen uur, daarna begint hun avond pas. Om tien uur 's avonds met vrienden buiten zitten bij de voordeur of op een pleintje of terras. Kinderen spelen in de speeltuin, voetballen of doen spelletjes buiten.

Ik dwaal af.

De herfst kan ik vaak ook nog wel waarderen, maar vooral, zoals velen met mij, vanwege die fantastische kleuren en de schilderachtige plaatsjes die dat oplevert. Wild eten, stoofpotten en misschien dan toch stiekem het leuk vinden om een nieuwe winteroutfit aan te schaffen. En ach ja, de kinderen zich zien verheugen op Sinterklaas en dan zelf langzaam (tegenwoordig wordt alles je al in september opgedrongen) naar kerst toe groeien. Om dan in december alweer uit te kijken naar de zomer. Laten we de winter maar overslaan.

Spanje, je zou het misschien niet denken, maar kent ook seizoenen. Naar mijn inzicht drie seizoenen.

De winter kan wispelturig zijn. Vooral februari kan veel regen geven, maar december daarentegen weer dagen van 25 graden. Dit is het enige seizoen dat je wel op de weerapp kijkt.

De zomer is langer dan lang en droog. Alles verdort en ziet geel. Ik weet dat ik op de camping vaak zei: "Het gras kan mij niet bruin/geel genoeg zijn, want dat geeft een mooie zomer weer." Hier is er geen ontkomen aan. Alles is bruin/geel, droog en dor. Dat neemt niet weg dat het ook mooie beelden kan opleveren.

Wat mij echt verrast heeft, is de lente. Geen idee dat het hier zo groen kan zijn. Prachtige groene bergen met aan de voet ervan groene velden gevuld met rode klaprozen. Ook hier krijgen de bomen weer blaadjes. We wonen tussen de amandelbomen die dan in volle bloei staan, zo ver als je kunt kijken. Er komen mensen speciaal naar dit gebied om de bloesemroute te rijden. Je kunt het je ook niet voorstellen: dit gebied is alleen maar bloesem, bloesem en nog eens bloesem, vier tot zes weken lang. Daarnaast groeien en bloeien hier bloemen waarvan je het bestaan niet eens wist.

Vogels zingen erop los, konijnen (genoeg hier) brengen hun jongen groot en wij zitten in de zon.

Ook hier is er lente.